محصولات آلیاژ نیکل

هشدار انتخاب:درصد محتوای نیکل یا نام مستعار آلیاژ تجاری یک مشخصات کامل مواد نیست. شماره UNS، فرم محصول، استاندارد حاکم، شرایط، ابعاد، آزمایشات مورد نیاز و محیط واقعی فرآیند را بیان کنید.

Shaanxi Shangyou Stainless Steel Co. Ltd. محصولات آلیاژ نیکل را برای پردازش شیمیایی، نفت و گاز، سیستم های دریایی و فراساحلی، تجهیزات نیرو و عملیات حرارتی، زنجیره تامین مرتبط با هوافضا، سیستم های کنترل آلودگی، تجهیزات دارویی و توزیع صنعتی تامین می کند. هر درخواست را می توان بر اساس نام UNS، استاندارد محصول، فرم محصول، ابعاد، تحمل، شرایط عملیات حرارتی، سطح، نقشه ساخت، طرح بازرسی و محیط خدمات نهایی بررسی کرد.

آلیاژهای نیکل زمانی انتخاب می شوند که فولادهای زنگ نزن معمولی یا سایر فلزات مهندسی ترکیب مورد نیاز از مقاومت در برابر خوردگی، پایداری در دمای بالا، استحکام، قابلیت ساخت یا سازگاری با یک محیط فرآیندی خاص را فراهم نکنند. این اصطلاح چند خانواده از نظر مادی متفاوت را در بر می گیرد: نیکل خالص تجاری، نیکل-مس، نیکل-کروم، نیکل-کروم-مولیبدن، نیکل-آهن-کروم و آلیاژهای سخت کننده رسوبی.

زمانی که شماره UNS، استانداردهای محصول، شرایط عملیات حرارتی یا مسیرهای تولید متفاوت باشد، دو محصول با نام آلیاژ یکسان می‌توانند جایگزین‌های نامناسبی باشند. این امر به ویژه برای آلیاژهای سخت شده با سن، درجه حرارت بالا، محصولات نگهدارنده فشار و مواد سفارش داده شده برای سرویس ترش مهم است.

تبصره تدارکات:"آلیاژ 625" یک RFQ کامل نیست. یک استعلام قابل استفاده همچنین باید UNS N06625، صفحه/نوار/لوله یا فرم دیگری، مشخصات ASTM/ASME/EN، شرایط آنیل شده یا آنیل شده با محلول، ابعاد و تلورانس ها، اسناد بازرسی، کد طراحی قابل اجرا و شرایط خدمات را مشخص کند.

آلیاژهای نیکل نورد تخت ممکن است نورد گرم یا نورد سرد، آنیل یا محلول آنیل، رسوب زدایی، ترشی یا با روکش روشن در جایی که مشخصات محصول اجازه می دهد عرضه شود. ترتیب باید بشقاب، ورق و نوار را با توجه به مشخصات حاکم به جای اتکا به قرارداد ضخامت محلی متمایز کند. حالت صاف بودن، پذیرش سطح، جهت دانه، لایه محافظ، شرایط لبه و اینکه آیا صفحات خالی از صفحه یا سیم پیچ بریده می شوند یا خیر.

لوله و لوله بدون درز برای لوله کشی فرآیند، سیستم های فشار، مبدل های حرارتی، ابزار دقیق و تجهیزات با دمای بالا انتخاب می شوند. اصطلاحات لوله و لوله، سری ابعادی و الزامات آزمایش متفاوت است. وضعیت NPS/برنامه یا دیوار ODx دقیق، طول مستقیم یا سیم پیچ، مسیر کار سرد/گرم، آماده‌سازی پایان، عملیات حرارتی، آزمایش الکتریکی هیدرواستاتیک یا غیرمخرب و هرگونه نیاز سطح داخلی.

محصولات جوش داده شده نیاز به کنترل هر دو محصول صاف شروع و جوش تمام شده دارند. RFQ باید استاندارد صفحه یا نوار شروع، فرآیند جوشکاری، نیاز پرکننده/مواد مصرفی، تعداد درزهای طولی در صورت لزوم، عملیات حرارتی، رادیوگرافی/UT/ET، تست هیدرواستاتیک، وضعیت مهره جوش و استاندارد ابعاد را مشخص کند. استاندارد لوله های جوشی را نمی توان از استاندارد لوله های بدون درز استنباط کرد.

محصولات گرد، مسطح، مربع، شش ضلعی و مستطیلی را می توان به صورت گرم، سرد کار، پوست کنده، چرخانده، آسیاب یا کشیده کرد. خواص مکانیکی به آلیاژ، اندازه و شرایط بستگی دارد. برای ماشینکاری دقیق یا تولید بست، صافی، محدودیت های ناپیوستگی سطح، کربن زدایی در صورت امکان، تحمل قطر، آزمایش اولتراسونیک، انتظارات جریان دانه و اینکه آیا آزمایش در شرایط عملیات حرارتی عرضه شده یا نهایی مورد نیاز است را تعریف کنید.

مرز طبقه بندی:طبقه بندی آلیاژ می تواند در استانداردها و بازارها متفاوت باشد، به ویژه برای گریدهای نیکل-آهن-کروم غنی از آهن و آلیاژ 20. برای تهیه، از شماره UNS و استاندارد محصول حاکم استفاده کنید. برچسب های بازاریابی مانند "آلیاژ نیکل"، "ویژه ضد زنگ" یا "سوپرآلیاژ" نباید جایگزین این شناسه ها شوند.

• آلیاژ بیشتر به طور خودکار بهتر نیست. کروم اضافی، مولیبدن، مس، نیوبیم یا کبالت رفتار خاص، هزینه، جوش پذیری و واکنش عملیات حرارتی را تغییر می دهد.
• خوردگی مرطوب و خوردگی خشک با دمای بالا مشکلات متفاوتی هستند. از شیمی آبی واقعی یا جو کوره انتخاب کنید، نه یک رتبه بندی واحد "مقاوم در برابر خوردگی".
• استحکام می تواند رفتار ترک خوردگی محیطی را تغییر دهد. کار سرد و سخت شدن بارندگی ممکن است حساسیت را تحت شرایط خاص ترش، دارای هیدروژن یا تنش خوردگی افزایش دهد.
• فلز جوش یک ماده جداگانه است. سازگاری با فلز پایه، مناسب بودن پرکننده-فلز، کنترل رقت یا عملکرد پس از جوش را ثابت نمی کند.
• فرم مهم است. درجه موجود تحت استاندارد یک صفحه ممکن است توسط استاندارد لوله، لوله، میله، سیم یا آهنگری مربوطه پوشش داده نشود.

اعداد Werkstoff مرجع هویت هستند، نه مدرکی مبنی بر اینکه استاندارد محصول EN معادل با مشخصات ASTM است. شیمی محصول، عملیات حرارتی، ابعاد، خواص مکانیکی، آزمایش و گواهینامه باید در استانداردهای دقیق ذکر شده در سفارش خرید بررسی شود. همیشه از نسخه پذیرفته شده فعلی مورد نیاز مشتری یا کد طراحی استفاده کنید.

• نیکل 200 در مقابل 201:بر اساس سطح کربن، دما و مشخصات محصول انتخاب کنید، نه با این فرض که 201 به سادگی یک نسخه "بهتر" است.
• آلیاژ 400 در مقابل K-500:K-500 از طریق سخت شدن بارندگی استحکام بیشتری به دست می آورد. شرایط نهایی و محدودیت های ترک خوردگی محیطی باید به طور جداگانه از آلیاژ 400 بررسی شود.
• آلیاژ 600 در مقابل 601:هر دو مبتنی بر Ni-Cr هستند، اما رفتار اکسیداسیون، ترکیب و خدمات مورد نظر متفاوت است. شماره UNS را دقیقا ذکر کنید.
• آلیاژ 625 در مقابل 718:625 اغلب برای مقاومت در برابر خوردگی به علاوه استحکام مفید انتخاب می شود. 718 عمدتاً برای استحکام بسیار بالاتر در برابر بارندگی انتخاب شده است. قابل تعویض نیستند.
• 800 در مقابل 800H در مقابل 800HT:اینها نامگذاری های جداگانه UNS هستند. از صدور گواهی دو یا سه گانه با نام خودداری کنید مگر اینکه قوانین شیمیایی واقعی، عملیات حرارتی، اندازه دانه، خواص و قوانین کد گواهی را تأیید کنند.
• 825 در مقابل C-276/22/59:همه ممکن است برای خدمات شیمیایی در نظر گرفته شوند، اما رتبه بندی آلیاژ با متوسط، غلظت، دما و پتانسیل اکسید کننده/کاهش تغییر می کند.
• آلیاژ 20:تأیید کنید که کد حاکم چگونه آن را طبقه بندی می کند و کدام استاندارد محصول فعلی برای فرم مورد نیاز پذیرفته شده است.

• همیشه نام و نسخه مورد نیاز قرارداد یا کد را ذکر کنید. یادداشت عمومی "آخرین نسخه" می تواند با اساس طراحی ثابت پروژه در تضاد باشد.
• استاندارد محصول فقط فرم ها و درجه های UNS را در محدوده خود پوشش می دهد. شیمی مشابه اجازه انتقال مشخصات صفحه به لوله، میله، سیم یا آهنگری را ندارد.
• یک مشخصات ASTM B و یک مشخصات ASME SB ممکن است از نظر فنی مرتبط باشند اما اسناد جداگانه ای هستند. طراحی فشار نیازمند نسخه تصویب شده کد، داده های تنش مجاز و قوانین ساخت و ساز است.
• شماره Werkstoff به شناسایی یک ماده کمک می کند اما جایگزین مشخصات کامل محصول نمی شود.
• ASTM B463 برای محصولات تخت N08020 در سال 2026 لغو شد. پروژه‌های موجود ممکن است هنوز نسخه ثابتی را ذکر کنند، اما سفارش‌های جدید نیازمند بررسی مشتری/کد مسیر جایگزینی پذیرفته شده است.
• عناوین استاندارد و فهرست های UNS تحت پوشش می توانند تغییر کنند. در طول بررسی قرارداد، محدوده فعلی را تأیید کنید.

• نیکل 200 و 201:محتوای کربن تمایز اصلی خرید است. نیکل 201 معمولاً در مواردی انتخاب می شود که قرار گرفتن در معرض دمای بالا شرایط کم کربن را ضروری می کند. انتخاب نهایی همچنان به استاندارد محصول و خدمات بستگی دارد.
• آلیاژ 625:برخی مشخصات محصول گریدهای آنیل شده و آنیل شده با محلول را متمایز می کند. شرایط انتخاب شده بر استحکام، رفتار خزش/پارگی و مناسب بودن برای دما تأثیر می گذارد. کار گرم یا جوش مجدد می تواند اساس ملک را تغییر دهد.
• آلیاژ 718:درمان محلول و پیری از مجموعه خاصیت مشخص شده جدایی ناپذیر است. مشخصات صنعتی مختلف از توالی، دما، آزمایش و سطوح پذیرش متفاوت استفاده می کنند. مشخصات دقیق مواد و شرایط نهایی را به جای "سن 718" بیان کنید.
• آلیاژ 800/800H/800HT:کنترل های شیمی، نیازهای اندازه دانه و عملیات حرارتی این درجه ها را متمایز می کند. طراحی فشار در دمای بالا باید از نام دقیق UNS و تنش های مجاز قابل اعمال استفاده کند.
• آلیاژ K-500 و X-750:خواص مکانیکی به شرایط شروع، کار سرد، درمان سن و اندازه بخش بستگی دارد. جوشکاری و پیری بعدی نیاز به بررسی مهندسی دارد زیرا فلز جوش و منطقه متاثر از حرارت ممکن است خواص مشابهی با فلز پایه نداشته باشند.

• شماره UNS و استاندارد محصول خاص فرم
• شرایط عرضه شده و هر شرایط نهایی مورد نیاز
• خواص مکانیکی دمای اتاق مورد نیاز
• محدوده سختی یا حداکثر در صورت لزوم
• تست کشش، خزش یا تنش در دمای بالا فقط در صورت نیاز توسط مشخصات/طراحی
• نیاز به اندازه دانه یا ریزساختار در صورت لزوم
• توالی عملیات حرارتی پس از شکل دهی، جوشکاری یا ماشین کاری
• محل تست-کوپن، جهت گیری و ارتباط با قسمت تولید
• این که آیا تامین کننده یا خریدار پیرسازی نهایی را انجام می دهد و کدام طرف خواص نهایی را تأیید می کند

در همه آلیاژهای نیکل نباید محدوده ابعادی جهانی ارائه شود. در دسترس بودن بستگی به درجه، مسیر ذوب / کار، فرم، استاندارد، شرایط، اندازه بخش، تحمل، آزمایش و کمیت دارد. محدوده های منتشر شده را به عنوان راهنمای استعلام تلقی کنید، نه به عنوان سهام تضمین شده.

الزامات سطح آلیاژ نیکل باید کاربردی و قابل اندازه گیری باشد. مواد نورد گرم/رسوب زدایی می توانند بافتی متفاوت از مواد نورد سرد یا آسیاب شده را نشان دهند. پذیرش آرایشی برای پانل های قابل مشاهده یا اجزای دقیق نیاز به نمونه مرجع توافق شده، اصطلاحات نقص، شرایط مشاهده، روش تعمیر مجاز و طرح فیلم محافظ دارد.

• بشقاب/ورق:لبه آسیاب، لبه برشی، واترجت/لیزر/ لبه برش پلاسما، لبه ماشینکاری شده یا آماده سازی جوش اریب.
• نوار:لبه آسیاب، لبه شکاف، لبه بریده شده، لبه گرد یا لبه مطبوع با جهت/ارتفاع فرز مشخص شده است.
• لوله/لوله:انتهای ساده، برش مربع، انتهای اریب یا انتهای آماده شده مطابق با استاندارد ابعادی/پروژه.
• میله/ آهنگری:انتهای هات برش، اره برش، روکش یا ماشینکاری شده با کمک هزینه ذخیره و انتقال شناسایی.

دمای مرجع، روش اندازه‌گیری و شرایط پشتیبانی را در صورت اعمال تلرانس‌های محدود بیان کنید. قرائت دیواره لوله/لوله، صافی صفحه، صافی میله و خروجی آهنگری می تواند با مکان اندازه گیری و تنظیم تغییر کند. تلورانس قطعات نهایی نباید از استانداردهای مواد خام در نظر گرفته شود.

خوردگی عمومی معمولاً به صورت نرخ نفوذ بیان می شود، اما نرخ متوسط ​​قابل قبول شکست موضعی را رد نمی کند. خوردگی حفره ای و شکافی به شیمی محلی، هندسه و رسوبات بستگی دارد. ترک خوردگی تنشی نیاز به شرایط مواد حساس، محیط و تنش کششی دارد. ترک خوردگی تنش سولفید و سایر مکانیسم‌های مرتبط با H2S دارای محدودیت‌های شرایط مواد و محیطی خاص خود هستند.

آلیاژهای نیکل مس اغلب برای محیط های احیا کننده ارزیابی می شوند، در حالی که آلیاژهای حاوی کروم بیشتر به پایداری فیلم غیرفعال در محیط های اکسید کننده متکی هستند. مولیبدن و تنگستن می توانند عملکرد را در اسیدهای کاهنده انتخابی و شرایط خوردگی موضعی بهبود بخشند. اینها اصول انتخاب هستند، نه یک رتبه بندی جهانی. جریان های اکسید کننده/کاهنده مخلوط، تغییرات هوادهی و آلودگی می توانند رفتار مورد انتظار را معکوس کنند.

نیکل بالا می تواند حساسیت به ترک خوردگی تنشی کلریدی را نسبت به فولادهای زنگ نزن آستنیتی معمولی کاهش دهد، در حالی که کروم و مولیبدن بر مقاومت حفره ای و شکافی تأثیر می گذارد. با این حال، هندسه شکاف، دما، کلرزنی، رسوبات و تنش کششی حیاتی هستند. دمای بحرانی حفره یا شکاف آزمایشگاهی محدودیت عملیاتی کارخانه تضمین شده نیست.

ANSI/NACE MR0175/ISO 15156 یک "گواهی خدمات ترش" عمومی نیست. الزامات و محدودیت‌هایی را برای انتخاب مواد در محیط‌های تولید نفت و گاز حاوی H2S تعریف می‌کند. آلیاژ، فرم محصول، شرایط، سختی، کار سرد، دما، فشار جزئی H2S، سطح کلرید، pH و محدودیت‌های کاربرد ممکن است مهم باشند. استاندارد به مکانیسم های ترک در محدوده خود می پردازد. در برابر خوردگی عمومی یا موضعی مصونیت ایجاد نمی کند و جایگزین کد طراحی نمی شود.

ASTM G28، G48 یا تست خوردگی پروژه خاص ممکن است در صورت مناسب بودن آلیاژ و اساس پذیرش مشخص شود. روش آزمایش، عمل، محلول، دما، مدت زمان، آماده سازی نمونه، معیار پذیرش و فرکانس نمونه برداری باید بیان شود. گذراندن یک آزمایش آزمایشگاهی مقاومت نامحدود در محیط گیاه را ثابت نمی کند.

• آلیاژ 600:برای کوره‌های انتخابی، عملیات حرارتی و محیط‌های فرآیندی که شیمی Ni-Cr و قابلیت ساخت مناسب هستند، در نظر بگیرید.
• آلیاژ 601:در نظر بگیرید که در آن مقاومت در برابر اکسیداسیون یک نیاز اصلی است، مشروط به اتمسفر و بار مکانیکی.
• آلیاژ 617:استحکام در دمای بالا و مقاومت در برابر اکسیداسیون را در نظر بگیرید که در آن داده های خزش و پذیرش کد تعریف شده است.
• آلیاژ 625:هنگامی که عملکرد خزش/پارگی در دمای بالا مورد نیاز است، شرایط را با دقت انتخاب کنید. مواد آنیل شده با سرویس خوردگی به طور خودکار وضعیت صحیحی ندارند.
• آلیاژ 718:زمانی را در نظر بگیرید که استحکام سخت شده در برابر بارندگی، خستگی و قابلیت خزش در محدوده دما/طراحی قابل اجرا مورد نیاز است.
• آلیاژ 800H/800HT:اجزای فشار/کوره با درجه حرارت بالا را با درجه دقیق، اندازه دانه، عملیات حرارتی و بر اساس کد در نظر بگیرید.
• آلیاژ X-750:فنرها و بست هایی را در نظر بگیرید که تحت یک مشخصات پیری کنترل شده نیاز به آرامش در دمای بالا و عملکرد استحکام دارند.

مقادیر کششی دمای اتاق جایگزینی برای داده های خستگی، خزش، پارگی، چقرمگی شکست، آرامش یا خستگی حرارتی نیستند. برای قطعات حیاتی یا با دمای بالا، کد طراحی، طیف خدمات، تست ویژگی مورد نیاز، مکان/جهت نمونه و معیارهای پذیرش را ذکر کنید. یک ویژگی میله کوچک را به آهنگری سنگین بدون پشتیبانی از مشخصات تعمیم ندهید.

آلیاژهای نیکل معمولاً سخت کار می کنند، در دمای برش استحکام خود را حفظ می کنند و گرما را به طور مؤثرتری نسبت به بسیاری از فولادها هدایت می کنند. ماشین های پایدار، اتصالات سفت و سخت، ابزار تیز، عملکرد برش مثبت، تغذیه مداوم، سرعت مناسب، خنک کننده کافی و تخلیه کنترل شده تراشه مهم هستند. مالش ابزار می تواند سطح را قبل از عبور بعدی سخت کند. پارامترهای ماشینکاری باید از آلیاژ، وضعیت، قطر/بخش و تامین کننده ابزار دقیق باشد، نه از نمودار کلی "آلیاژ نیکل".

بار شکل دهی و برگشت فنر با آلیاژ، ضخامت، شرایط آنیل/سردکاری و جهت خمش متفاوت است. در صورت امکان از ابزار تمیز اختصاص داده شده به آلیاژهای مقاوم در برابر خوردگی استفاده کنید. شکل دهی سنگین ممکن است نیاز به بازپخت میانی یا عملیات محلول نهایی داشته باشد، اما مسیر حرارتی باید برای آلیاژ و قطعه تایید شود. برای محصولات روکش دار یا روکش جوش، محدودیت های شکل دهی و یکپارچگی رابط نیاز به بررسی جداگانه دارد.

صلاحیت روش جوشکاری باید فلز پایه را بر اساس فرم UNS/محصول، محدوده ضخامت، طبقه‌بندی فلز پرکننده/ترکیب خنثی از تجارت، فرآیند، طراحی اتصال، ورودی گرما، دمای بین‌گذر، عمل محافظ/پاک‌سازی و بازرسی مورد نیاز شناسایی کند. انتخاب پرکننده باید هم خوردگی سرویس و هم الزامات مکانیکی/دمای بالا را در نظر بگیرد. یک آلیاژ اسمی "تطبیق" به طور خودکار مواد مصرفی درستی نیست.

بسیاری از جوشکاری‌های آلیاژ نیکل مقاوم در برابر خوردگی در شرایط جوشکاری شده تحت یک روش واجد شرایط استفاده می‌شوند، در حالی که برخی از اجزای تشکیل‌شده یا در دمای بالا نیاز به درمان محلول، تثبیت یا پیری دارند. عملیات محلول کامل یک مجموعه ساخته شده می تواند بر اعوجاج، اندازه دانه، مقیاس اکسید و خواص مکانیکی تأثیر بگذارد. PWHT را با قیاس با فولاد کربنی مشخص نکنید.

• روغن ها، رنگ ها، نشانگرها، چسب ها و روان کننده های شکل دهنده را قبل از حرارت دادن یا جوشکاری بردارید.
• از تماس با فلزات کم ذوب مانند آلاینده های حاوی سرب، روی و مس که می توانند باعث شکنندگی فلزات مایع یا ترک داغ شوند، جلوگیری کنید.
• کنترل ترکیبات حاوی گوگرد و آلودگی کوره.
• از برس های تمیز ضد زنگ / آلیاژ نیکل و ساینده های اختصاصی استفاده کنید. از ذرات جاسازی شده در فولاد کربنی خودداری کنید.
• حین جوشکاری که اکسیداسیون یا آلودگی بر روی سرویس تأثیر می گذارد، سوراخ و قسمت پشتی را محافظت کنید.
• تمیز کردن نهایی، ترشی یا تکمیل مکانیکی توسط آلیاژ و کاربرد را تعریف کنید. روش های غیرفعال سازی فولاد ضد زنگ به طور خودکار قابل انتقال نیستند.

برای تامین حیاتی، صلاحیت‌های WPS/PQR و جوشکار را به کد ساختمانی حاکم، نمودارهای عملیات حرارتی، گواهی‌های پرکننده فلز، نقشه‌های جوش، گزارش‌های NDE و سوابق تعمیر درخواست کنید. این اسناد از MTC اصلی جدا هستند.

آلیاژهای نیکل چگالی متفاوتی دارند. استفاده از چگالی فولاد ضد زنگ برای هر درجه می تواند باعث ایجاد خطا در مواد، حمل و نقل و هزینه شود.

اینها فقط مقادیر تخمینی اسمی هستند. برای محاسبات تجاری یا مهندسی از منبع داده های مواد پذیرفته شده، ابعاد واقعی و تلورانس های سفارش شده استفاده کنید.

وزن (کیلوگرم) = ضخامت (mm) x عرض (m) x طول (m) x چگالی (g/cm3)

مثال برای صفحه آلیاژی 625 که 8.44 گرم بر سانتی متر مکعب تخمین زده شده است، 10 میلی متر x 1.5 mx 3 متر:

10 × 1.5 × 3 × 8.44 = 379.8 کیلوگرم قبل از تحمل و اجازه پردازش.

وزن (کیلوگرم) = 0.0007854 x قطر مربع (میلی متر) x طول (متر) x چگالی (گرم بر سانتی متر مکعب)

وزن (kg/m) = 0.0031416 x دیوار (mm) x [OD (mm) - دیوار (mm)] x دانسیته (g/cm3)

• وزن واقعی با تحمل ابعادی، حذف رسوب، سنگ زنی، ماشین کاری، سوراخ ها و هندسه برش تغییر می کند.
• از ابعاد تمام شده برای وزن قطعه ماشینکاری شده و ابعاد اصلی برای برنامه ریزی بازده مواد خام استفاده کنید.
• سفارشات سیم پیچ / نوار ممکن است توسط جرم، طول یا هر دو کنترل شود. تلورانس قابل قبول و قوانین تقسیم سیم پیچ را بیان کنید.
• برنامه ریزی حمل و نقل باید شامل پالت ها، کیس ها، درپوش های انتهایی، موانع رطوبت و سازه های بالابر باشد.

راکتورها، مخازن، ستون‌ها، لوله‌ها، مبدل‌های حرارتی، شفت‌های همزن، تریم شیر، خطوط انتقال و اجزای اسکرابر ممکن است از 825، C-276، 22، 59، 625، 400 یا آلیاژهای دیگر با توجه به محیط شیمیایی دقیق استفاده کنند. انتخاب باید بر اساس جریان فرآیند، چرخه تمیز کردن، شرایط نابسامان، طراحی جوش و میزان خوردگی باشد.

آلیاژ 625، 825، 718، K-500 و سایر مواد واجد شرایط پروژه در ابزارهای چاه، تجهیزات سر چاه، دریچه ها، اتصال دهنده ها، اجزای لوله، خطوط کنترل و سخت افزار زیر دریا استفاده می شود. انطباق با سرویس ترش به شرایط دقیق آلیاژ و محدودیت های ISO 15156/NACE نیاز دارد، نه صرفاً یک نام درجه.

آلیاژ 400، 625 و آلیاژهای انتخابی بالاتر برای لوله کشی آب دریا، شفت پمپ، اجزای شیر، بست ها، دم و تجهیزات منطقه اسپلش در نظر گرفته می شوند. طراحی شکاف، رسوب زیستی، کلرزنی، جریان، حفاظت کاتدی و جفت گالوانیکی می تواند بر عملکرد حاکم باشد.

آلیاژهای نیکل در سیستم‌های بخار/گاز، تجهیزات احتراق، مبدل‌های حرارتی، زنجیره‌های تامین مرتبط با هسته‌ای، قطعات خورشیدی متمرکز، تجهیزات زمین گرمایی و سایر سیستم‌های انرژی استفاده می‌شوند. نسخه کد، نیازهای تشعشع/محیط زیست، کنترل عناصر ردیابی و برنامه های تضمین کیفیت ممکن است از عرضه عمومی تجاری فراتر رود.

600، 601، 617، 800H/HT، X-750 و سایر آلیاژهای مقاوم در برابر حرارت ممکن است برای لوله های تابشی، صدا خفه کن، فیکسچرها، سبدها، ساپورت ها، سخت افزار انبساط و اجزای مشعل استفاده شوند. اتمسفر، بار، گرادیان دما و چرخه حرارتی باید انتخاب را تعیین کنند.

C-276، 22، 59، 625 و آلیاژهای واجد شرایط پروژه را می توان برای مخازن جاذب، کانال ها، دمپرها، هدرهای اسپری، حذف کننده های مه و مناطق انتقال مرطوب/خشک در نظر گرفت. شیمی میعانات، غلظت کلرید در زیر رسوبات، سایش و کیفیت جوش بسیار مهم هستند.

آلیاژهای نیکل ممکن است زمانی مورد استفاده قرار گیرند که شیمی فرآیند از توانایی درجه های استاندارد ضد زنگ فراتر رود. زبری سطح، قابلیت تمیز کردن، قابلیت استخراج، طراحی بدون شکاف، پایان جوش و اعتبار سنجی نظارتی الزامات جداگانه ای هستند. مقاومت در برابر خوردگی به تنهایی تناسب بهداشتی را ایجاد نمی کند.

718، 625، X-750، 617 و سایر آلیاژهای کنترل شده با مشخصات ممکن است در موتورها، سخت افزارهای بخش داغ، بست ها، فنرها، دم و قطعات ساختاری استفاده شوند. تامین هوافضا اغلب به منابع تایید شده، مشخصات AMS یا مشتری، مسیرهای ذوب ویژه، بررسی ماکرو/میکرو و تایید سیستم کیفیت نیاز دارد که توسط یک گواهی عمومی ASTM ذکر نشده است.

میله ها و آهنگری ها به شکل ساقه، صندلی، قفس، شفت، پروانه، پیچ و مهره و اجزای سایش ماشین کاری می شوند. عملیات حرارتی نهایی، سختی، تحمل ابعادی، یکپارچگی سطح و مواد جفت شونده باید بر روی نقشه قطعه کنترل شود.

1. سفارش خرید، نقشه، کد طراحی، مشخصات مواد و یادداشت های خدمات را بررسی کنید.
2. هویت گرما/لات، شماره UNS، فرم محصول، شرایط و مسیر تولید را بررسی کنید.
3. اسناد اصلی آسیاب را برای شیمی، عملیات حرارتی و آزمایش‌های مکانیکی مورد نیاز مرور کنید.
4. ابعاد، تلورانس، صافی/صافی، سطح و انتها را بر خلاف سفارش بررسی کنید.
5. PMI، NDE، تست فشار، تست خوردگی یا معاینه متالورژی را فقط طبق مشخص شده انجام دهید.
6. انتقال قابلیت ردیابی از طریق برش، ماشینکاری و بسته بندی مجدد.
7. گزارش ها، علامت گذاری ها، لیست بسته بندی و وضعیت انتشار را قبل از حمل و نقل بررسی کنید.

PMI می تواند به شناسایی شیمی کمک کند، اما بازپخت، عملیات محلول، پیری، اندازه دانه، خواص مکانیکی، عملکرد تست خوردگی یا پذیرش کد را نشان نمی دهد. برای 200 در مقابل 201 و سایر تمایزات کم کربن، XRF به تنهایی کافی نیست زیرا نمی تواند کربن را تأیید کند. برای خانواده های 625 در مقابل 718 یا مشابه Ni-Cr-Nb، شناسایی شیمی نیز نمی تواند شرایط لازم را ایجاد کند.

هویت گرما/لات باید توسط یک سیستم علامت گذاری یا مسافرتی تایید شده به قطعات باقیمانده و بریده شده منتقل شود. روش علامت گذاری نباید به سطح سرویس آسیب برساند. اجزای کوچک ممکن است به کنترل سطح کیسه/جعبه به اضافه نقشه برش نیاز داشته باشند. اگر حرارت های مخلوط به یک ترتیب مجاز هستند، بسته بندی و مستندات باید آنها را متمایز نگه دارد.

بسته به آلیاژ، فرم و کاربرد، سفارش ممکن است برای معاینه اولتراسونیک، آزمایش جریان گردابی، رادیوگرافی، آزمایش نفوذ مایع، تست هیدرواستاتیک، تست بین دانه‌ای/خوردگی، بررسی ماکرو/میکرو، اندازه دانه، پارگی تنش، ضربه، ارزیابی فریت/فاز، تمیزی یا عناصر باقی‌مانده محدود باشد. هیچ کدام نباید به عنوان استاندارد تبلیغ شوند مگر اینکه مشخصات واقعی محصول آن را ایجاب کند.

• مسیر حمل و نقل دریایی، هوایی، جاده ای یا چند وجهی
• حداکثر جرم بسته بندی / ابعاد و روش بلند کردن
• مدت زمان ذخیره سازی داخل/خارج و آب و هوای مقصد
• محافظت در برابر رطوبت، خشک کننده و بخار در برابر خوردگی فقط زمانی که با مواد سازگار باشد
• جداسازی از فولاد کربن و مواد بسته بندی حاوی کلرید
• محافظت از وجوه صیقلی، ماشینکاری شده، اریب شده یا در تماس با واشر
• شناسایی گرما/لات و اقلام مورد نیاز در هر قطعه، بسته یا جعبه
• عکس‌ها، لیست بسته‌بندی، علامت‌های مرکز ثقل یا بالابر در صورت لزوم

مواد بسته بندی و نشانگرها باید تمیز و با آلیاژهای نیکل سازگار باشند. از مواد حاوی سولفور یا هالید در جایی که می توانند سطح سرویس حیاتی را آلوده کنند خودداری کنید.

بررسی تجاری می تواند از شماره UNS و فرم محصول مورد نیاز شروع شود، سپس استاندارد مواد، ابعاد، شرایط، آزمایش ها و مستندات را بررسی کنید. این امر خطر ذکر نام آلیاژ آشنا را در برابر مشخصات صفحه، لوله، میله یا آهنگری اشتباه کاهش می دهد.

پروژه ها اغلب صفحه، لوله، لوله، میله، اتصالات و آهنگری را با هم ترکیب می کنند. یک بررسی هماهنگ صورت‌حساب می‌تواند مشخص کند که هر فرم به یک استاندارد ASTM/ASME/EN متفاوت، عملیات حرارتی یا مسیر بازرسی نیاز دارد و در عین حال هویت آلیاژ و مستندات را سازماندهی می‌کند.

پرس و جو در دمای بالا، بارش-سخت شدن و خدمات ترش به چیزی بیش از شیمی نیاز دارد. این بررسی می‌تواند سؤالات مربوط به شرایط سن، اندازه دانه، سختی، کار سرد، پذیرش کد فشار و محدودیت‌های ISO 15156 را برای تأیید خریدار علامت‌گذاری کند.

EN 10204 3.1 MTC، قابلیت ردیابی گرما/لات، PMI و بازرسی اختیاری خاص پروژه را می توان در مواردی که در استعلام ذکر شده است گنجاند. نکات شاهد شخص ثالث، آزمایش اضافی و اسناد 3.2 باید قبل از تولید توافق شود.

برش، ماشینکاری، حفاری، مخروطی و سایر پردازش های تایید شده را می توان از روی نقشه، آلیاژ، شرایط و تحمل نهایی ارزیابی کرد. مظنه باید عرضه مواد خام را از پذیرش قطعه نهایی متمایز کند و مشخص کند که کدام عملیات بر عملیات حرارتی یا قابلیت ردیابی تأثیر می گذارد.

بسته بندی را می توان حول شکل محصول، سطح، حالت حمل و نقل و روش تخلیه برنامه ریزی کرد. سطوح بحرانی، انتهای لوله، لبه‌های نوار و قطعات ماشین‌کاری شده می‌توانند تحت یک دستورالعمل بسته‌بندی مورد توافق، حفاظتی متناسب با فرم دریافت کنند.

یادداشت صحت تجاری:در دسترس بودن نهایی، مسیر تولید، محدوده بازرسی و شرایط تحویل تنها پس از بررسی استعلام کامل تایید می شود. هیچ سهام جهانی، حداقل سفارش، ظرفیت یا ادعای سررسید نباید بدون تأیید فعلی شرکت منتشر شود.

1. نام گذاری آلیاژ:ابتدا شماره UNS؛ در صورت مفید بودن، درجه مشترک و مرجع Werkstoff/EN را اضافه کنید.
2. فرم محصول:صفحه، ورق، نوار، سیم پیچ، لوله بدون درز، لوله جوش، میله، سیم، آهنگری، فلنج، اتصالات یا قطعه ماشینکاری شده.
3. استاندارد مواد:ASTM، ASME SB، EN، AMS، مشخصات مشتری یا مشخصات مواد پروژه، از جمله نسخه مورد نیاز.
4. ابعاد:ضخامت/عرض/طول؛ OD/دیوار/طول؛ شکل/اندازه میله؛ کلاس فلنج؛ برنامه مناسب؛ یا بازنگری نقاشی
5. وضعیت:آنیل شده، محلول آنیل شده، تمام شده گرم، کار سرد، آنیل تثبیت شده، سخت شده با سن یا سایر شرایط مشخص شده.
6. تحمل و هندسه:ضخامت، OD/دیوار، صافی، صافی، بیضی شکل، خمیده، سوراخ، برآمدگی، تحمل قطعه تمام شده یا پذیرش ویژه.
7. سطح و لبه ها / انتهای:رسوب زدایی، ترشی، روشن، آسیاب شده، صیقل داده شده، پوست کنده، تبدیل شده. لبه شکاف/خراب شده؛ انتهای ساده / اریب صورت محافظت شده
8. مقدار:تعداد قطعات، جرم کل، طول، تعداد گرما/تعداد مجاز و قابل قبول بیش از حد/کمتر از تحویل.
9. پردازش:برش، شکل‌دهی، حفاری، ماشین‌کاری، اریب کردن، جوشکاری، عملیات حرارتی، تمیز کردن، علامت‌گذاری و بسته‌بندی.
10. بازرسی:نوع MTC، PMI، UT/ET/PT/RT، تست هیدرواستاتیک، تست خوردگی، ریزساختار/اندازه دانه، بازرسی شخص ثالث و نقاط نگهداری.
11. داده های طراحی/خدمات:ترکیب متوسط، غلظت، دما، فشار، جریان، آلاینده‌ها، تنش، کد طراحی و عمر مورد انتظار.
12. بسته بندی و تدارکات:مقصد، حالت حمل و نقل، حداکثر اندازه / جرم بسته، روش بلند کردن، محافظت در برابر رطوبت و برچسب زدن.

محصول:

UNS / آلیاژ:

مشخصات مواد و نسخه:

فرم محصول:

ابعاد / ویرایش نقشه:

شرایط / عملیات حرارتی:

تحمل / سطح / انتهای:

مقدار:

آزمون های مورد نیاز و معیارهای پذیرش:

سند بازرسی:

کد طراحی / سرویس متوسط ​​/ دما / فشار:

پردازش:

علامت گذاری / بسته بندی / مقصد:

شرایط تجاری مورد نیاز:

"لوله بدون درز UNS N06625 به ASTM B444، نسخه تایید شده پروژه فعلی؛ OD دقیق x دیوار x طول؛ درجه/شرایط عملیات حرارتی مورد نیاز؛ تحمل ابعادی و صافی در هر سفارش؛ انتهای مربع ساده؛ بررسی شیمی/مکانیکی، مسیر هیدرواستاتیک یا NDE مورد نیاز، PMI و EN 1020 گرماپذیری bu3nd. اسناد بسته بندی مورد صادراتی، درجه حرارت/فشار طراحی و اساس کد پیوست شده است.

مثال فقط ساختار اطلاعات را نشان می دهد. در دسترس بودن، محدوده آزمایش یا مناسب بودن برای یک طرح خاص را تعیین نمی کند.

1. آلیاژ نیکل چیست؟

آلیاژ نیکل یک ماده فلزی است که نیکل جزء اصلی آن است و عناصر دیگری برای به دست آوردن مقاومت در برابر خوردگی، پایداری در دمای بالا، استحکام یا سایر خواص هدفمند به آن اضافه می شود. این اصطلاح چندین خانواده آلیاژی مختلف را پوشش می دهد و یک نام خرید کامل نیست.

2. تفاوت بین نیکل خالص تجاری و آلیاژ نیکل چیست؟

نیکل خالص تجاری، مانند نیکل 200 یا 201، دارای محتوای نیکل بالایی با عناصر باقیمانده کنترل شده است. آلیاژهای نیکل مقدار قابل توجهی مس، کروم، مولیبدن، آهن، کبالت، نیوبیم، تیتانیوم، آلومینیوم یا سایر عناصر را برای ایجاد عملکرد متفاوت اضافه می کنند. انتخاب بر اساس UNS و مشخصات، نه درصد نیکل به تنهایی.

3. آیا آلیاژ 625 همان آلیاژ 718 است؟

شماره آلیاژ 625 UNS N06625 است و معمولاً برای مقاومت در برابر خوردگی همراه با استحکام مفید انتخاب می شود. آلیاژ 718 UNS N07718 است و از طریق تصفیه محلول کنترل شده و پیری استحکام بسیار بالاتری ایجاد می کند. شیمی، عملیات حرارتی، استانداردها و کاربرد طراحی آنها متفاوت است.

4. تفاوت آلیاژ 800، 800H و 800HT چیست؟

آنها درجات UNS جداگانه هستند: N08800، N08810 و N08811. محدودیت‌های شیمی، عملیات حرارتی، کنترل‌های اندازه دانه و پایه‌های خواص دمای بالا متفاوت است. سفارش خرید و کد طراحی باید به جای استفاده از "سری 800" به عنوان نام مواد، درجه دقیق را مشخص کند.

5. کدام آلیاژ نیکل برای آب دریا بهتر است؟

هیچ پاسخ جهانی وجود ندارد. آلیاژ 400 و آلیاژ 625 از جمله موادی هستند که اغلب ارزیابی می شوند، اما مناسب بودن به جریان، رکود، شکاف، کلر زنی، رسوب زیستی، دما، تماس گالوانیکی، حفاظت کاتدی، تنش و ساخت بستگی دارد. از داده های خدمات و بررسی طراحی استفاده کنید.

6. کدام آلیاژ نیکل برای اسید سولفوریک بهتر است؟

آلیاژ 20، 825، C-276، 22، 59 و گریدهای دیگر ممکن است در رژیم های اسید سولفوریک مختلف ارزیابی شوند. غلظت، دما، هوادهی، کلریدها، اکسیدان ها، آلاینده ها و شرایط جوش می توانند رتبه بندی را تغییر دهند. داده های خوردگی برای محیط دقیق مورد نیاز است.

7. آیا C-276، آلیاژ 22 و آلیاژ 59 قابل تعویض هستند؟

خیر. آنها از ترکیبات شیمیایی UNS مختلف با توازن های کروم، مولیبدن، تنگستن و آهن متفاوت هستند. اگرچه همه مواد Ni-Cr-Mo با آلیاژ بالا هستند، عملکرد نسبی آنها و استانداردهای محصول موجود به محیط و فرم بستگی دارد.

8. آیا شماره Werkstoff می تواند جایگزین مشخصات ASTM شود؟

شماره Werkstoff به شناسایی یک آلیاژ کمک می کند، در حالی که یک استاندارد محصول ASTM یا EN شیمی، شرایط، ابعاد، خواص مکانیکی و آزمایش های خاص فرم را کنترل می کند. در مواردی که به ارجاعات متقابل سیستمی نیاز است، دستور باید هم هویت و هم مشخصات محصول حاکم را بیان کند.

9. آیا مواد ASTM به طور خودکار تحت کد دیگ بخار و مخزن تحت فشار ASME قابل قبول است؟

خیر. ASME مشخصات مواد، تنش های مجاز و قوانین ساخت و ساز را از طریق نسخه های کد خاص اتخاذ می کند. یک مشخصات ASTM B مربوط به خودی خود مطابقت با مشخصات ASME SB یا کد طراحی مربوطه را نشان نمی دهد.

10. EN 10204 3.1 برای آلیاژ نیکل به چه معناست؟

این یک نوع سند بازرسی است که حاوی نتایج آزمایش مجاز توسط سازنده برای محصولات عرضه شده تحت سفارش است. این یک گواهی شخص ثالث مستقل نیست و آزمایشاتی را که مورد نیاز یا انجام نشده اند اضافه نمی کند.

11. آیا PMI می تواند درجه آلیاژ نیکل را تایید کند؟

PMI می تواند از تأیید درجه پشتیبانی کند، به ویژه برای عناصر آلیاژی اصلی. XRF دستی نمی تواند به طور قابل اعتماد کربن و برخی عناصر سبک را اندازه گیری کند، بنابراین به خودی خود نمی تواند انواع کم کربن را تشخیص دهد یا عملیات حرارتی را اثبات کند. از روش تحلیلی صحیح و بررسی اسناد استفاده کنید.

12. آیا مطابقت NACE MR0175/ISO 15156 به این معنی است که مواد در سرویس ترش ضد خوردگی هستند؟

نه. این استاندارد به مقاومت در برابر ترک در محیط های تعریف شده حاوی H2S نفت و گاز و محدودیت های مواد می پردازد. ایمنی در برابر خوردگی عمومی، خوردگی حفره ای یا شکافی را تضمین نمی کند و جایگزین کد طراحی نمی شود.

13. آیا می توان صفحه آلیاژ نیکل را به اندازه برش داد؟

بله، مشروط به آلیاژ، ضخامت، تحمل و الزامات پایین دست. ممکن است مسیرهای اره، واترجت، لیزر یا پلاسما در نظر گرفته شود. در نقشه باید کیفیت لبه، حذف HAZ، مربع بودن، فرز، اریب و ردیابی الزامات ذکر شود.

14. چرا ماشینکاری آلیاژهای نیکل دشوار است؟

بسیاری از آنها در دمای برش استحکام خود را حفظ می کنند، سخت کار می کنند و گرما را نسبتاً ضعیف هدایت می کنند. راه اندازی سفت و سخت، ابزارهای تیز، عملکرد برش مثبت، تغذیه مداوم، سرعت مناسب و خنک کننده موثر به جلوگیری از مالش و سخت شدن بیش از حد کار کمک می کند.

15. آیا جوشکاری آلیاژ نیکل نیاز به عملیات حرارتی پس از جوش دارد؟

نه جهانی. برخی از جوش های مقاوم در برابر خوردگی به عنوان جوش داده شده تحت یک روش واجد شرایط استفاده می شوند. برخی از اجزای تشکیل شده یا در دمای بالا نیاز به درمان محلول، تثبیت یا پیری دارند. این تصمیم باید دقیقاً از آلیاژ، کد ساخت و ساز و الزامات خدمات پیروی کند.

16. تفاوت بین لوله آلیاژ نیکل بدون درز و جوش داده شده چیست؟

محصول بدون درز بدون جوش طولی ساخته می شود، در حالی که محصول جوش داده شده از مواد صاف تشکیل شده و توسط یک مسیر جوشکاری واجد شرایط به هم متصل می شود. استانداردهای قابل اجرا، محدوده ابعادی، بازرسی و اقتصاد آنها متفاوت است. هیچ یک از مسیرها به طور خودکار برای هر برنامه برتری ندارند.

17.آیا آلیاژهای نیکل را می توان با تست اولتراسونیک یا خوردگی عرضه کرد؟

آزمایش اختیاری را می توان در صورت اعمال به فرم ترتیب داد و قبل از تولید سفارش داد. روش آزمون، تمرین، کالیبراسیون، نمونه برداری، پوشش و معیارهای پذیرش باید بیان شود. درخواست "UT" یا "تست خوردگی" به تنهایی ناقص است.

18. وزن آلیاژ نیکل چگونه محاسبه می شود؟

از هندسه و چگالی اسمی آلیاژ دقیق استفاده کنید، سپس تحمل ابعادی و پردازش را در نظر بگیرید. چگالی ها از نظر مادی در گریدها متفاوت است، بنابراین نباید از فاکتور فولاد ضد زنگ جهانی استفاده شود.

19. چه چیزی بر قیمت آلیاژ نیکل تأثیر می گذارد؟

شیمی آلیاژ، بازارهای مواد خام، شکل محصول، مسیر ذوب/کار، اندازه، شرایط، تحمل، سطح، کمیت، بازرسی، پردازش، بسته بندی و شرایط تجاری همه مهم هستند. مقایسه قیمت تنها زمانی معنادار است که دامنه فنی همسو باشد.

20. برای قیمت آلیاژ نیکل چه اطلاعاتی لازم است؟

شماره UNS، فرم محصول، استاندارد/ویرایش مواد، ابعاد، شرایط، تحمل، سطح/انتها، کمیت، پردازش، اسناد بازرسی، آزمایش‌های مورد نیاز، شرایط طراحی/خدمات، مقصد و تجارت را ارائه دهید.

CTA نهایی